Het grillige parcours van een staalprijs

De huidige financiële crisis houdt de internationale markten al geruime tijd in de ban. De oorsprong van deze wereldwijde malaise is te wijten aan het uitbreken van de vastgoedcrisis in de Verenigde Staten in 2007. Hier hebben de banken een foute inschatting gemaakt door in grote getale voor 100% “stated-income”-hypotheken te verstrekken, waarbij de aanvrager zonder enig bewijs zijn inkomen kon opgeven. Bij de eerste vertraging van de economie konden onmiddellijk veel Amerikaanse gezinnen hun leningen niet afbetalen. Vrij snel creëerde zich een domino-effect waardoor de banken op hun beurt in de problemen kwamen. Dit leidde tot een aantal faillissementen van kredietverstrekkers die de wereldwijde impasse in gang zette.

Door het faillissement van enkele grote namen in de financiële sector was ook plots het vertrouwen compleet zoek bij de investeerders. De beurskoers dook naar beneden en sleurde de economie met zich mee. Sindsdien is het erg moeilijk om prognoses te maken over de verdere evolutie van de handelsmarkten. De economie heeft enkele keren opgeflakkerd, maar zodra er opnieuw minder goed nieuws te melden viel, werd deze voorsprong volledig tenietgedaan.

De Amerikaanse kredietcrisis bracht een schokgolf van wantrouwen teweeg met een scherpe terugval van de wereldwijde economische activiteit als gevolg. Zo ook stuikte eind 2008 de vraag naar staalproducten in elkaar met een ernstige prijsdaling tot gevolg.

Moeilijke prijsonderhandelingen

De staalprijzen kenden hun dieptepunt begin 2009. Midden 2009 werd er door de wereldwijde sluiting van verschillende hoogovens bij de staalproducenten getracht terug een evenwicht te vinden tussen vraag een aanbod en zo een prijsevenwicht/prijsverhoging te bekomen.

Bovendien zijn er wereldwijd slechts 3 noemenswaardige spelers die ijzererts aanbieden : Rio Tinto, Vale en BHP Billiton. Deze vrij monopolistische situatie zorgt ervoor dat de prijzen voor staalproducten in het 3^e kwartaal wellicht sterk gaan stijgen.

De Aziatische staalproducenten en de grote mijngroepen die ijzererts ontginnen slaagden er maar niet in om nieuwe contracten af te sluiten, waarin de prijs voor ijzererts voor een jaar lang werd vastgehouden. Dit systeem bestaat reeds 40 jaar, maar de sterk toenemende vraag naar staal in Azië hebben de mijngroepen in een sterke positie geplaatst.

Dit voorjaar vertoonde deze overeenkomst barsten doordat een Japanse staalproducent het op een akkoordje gooide met enkele mijngroepen, gevolgd door enkele sectorgenoten. Deze deal houdt in dat de prijs per kwartaal opnieuw wordt onderhandeld. Dit zorgt voor extra nervositeit in de staalwereld wegens de grote verschillen in de vraag naar staal. De Europese economie heeft een serieuze knauw gekregen omwille van de crisis en als gevolg hiervan is de vraag naar staal sterk gedaald. In Azië daarentegen is er nog steeds een immense honger naar staal (voor de productie van wagens, industriële centra en huishoudapparaten bijvoorbeeld). Hierdoor is met name China een erg grote staalafnemer geworden en is er volgens de mijngroepen eigenlijk geen sprake van crisis in hun sector.

Stijgen of dalen ?

Mocht de prijs van ijzererts sterk stijgen (+30% volgens sommigen) lijkt het logisch dat de staalproducenten deze prijsstijging doorrekenen naar hun afnemers. Deze deal kan een impact hebben die voelbaar is tot de eindconsument. Alle producten waar staal in verwerkt zit (auto’s, hangars, stalen constructies,…), kunnen duurder worden. In Azië kunnen de staalproducenten de prijzen misschien wel doorrekenen, omdat de economie er in de lift zit. Maar in Europa liggen de kaarten anders, de crisis ligt nog vers in het geheugen en het vertrouwen is verre van hersteld. In dit geval liggen prijsstijgingen erg moeilijk.

Het parcours van de staalprijs is te vergelijken met een ritje in een achtbaan, geblinddoekt. Je weet dat het naar boven en naar beneden zal gaan, alleen niet wanneer en hoe intens.

^{Klik op de afbeelding om te vergroten}

Hoe heeft Frisomat industriebouw ingespeeld op deze gebeurtenissen ?

In de loop der jaren heeft Frisomat steeds een ruime stock aan koudgewalst staal aangehouden. Daardoor kon Frisomat een industriebouw leveren aan de meest voordelige prijs. In een  jaar tijd is de materiaalprijs gestegen met 17% tot 18%, terwijl de vraag naar stalen constructies is gedaald. In tijden van crisis wordt niet naar de kwaliteit of service gekeken, maar is prijs hét hoofdargument voor de aankoop van een loods.